موتورسیکلت کاربراتوری از یک سیستم مکانیکی برای ترکیب بنزین و هوا و رساندن آن به موتور استفاده می‌کند. کاربراتور با ایجاد اختلاف فشار، سوخت را به جریان هوای ورودی اضافه می‌کند و ترکیب ایجادشده وارد موتور می‌شود. برخلاف سیستم انژکتوری، در این روش خبری از ECU و کنترل الکترونیکی میزان پاشش سوخت نیست و بخش زیادی از تنظیمات به ساختار مکانیکی کاربراتور وابسته است.

یکی از مهم‌ترین مزایای موتورهای کاربراتوری، سادگی ساختار آن‌هاست. تعمیرکار می‌تواند بسیاری از مشکلات مربوط به سیستم سوخت‌رسانی را با ابزارهای معمول تشخیص دهد و در صورت نیاز کاربراتور را تمیز یا تنظیم کند. همین موضوع باعث شده برخی کاربران، به‌خصوص افرادی که دسترسی آسانی به تعمیرکار متخصص سیستم‌های انژکتوری ندارند، همچنان موتورهای کاربراتوری را انتخاب کنند.

از طرف دیگر، کاربراتور در شرایط مختلف همیشه نمی‌تواند ترکیب سوخت و هوا را با دقت سیستم انژکتوری تنظیم کند. تغییر دما، ارتفاع از سطح دریا یا شرایط کاری موتور می‌تواند روی عملکرد آن تأثیر بگذارد و گاهی نیاز به تنظیم مجدد ایجاد کند. مصرف سوخت نیز در بسیاری از مدل‌های کاربراتوری نسبت به نمونه‌های انژکتوری بالاتر است.

بنابراین اگر سادگی تعمیر و هزینه نگهداری برای شما اهمیت بیشتری دارد، موتور کاربراتوری می‌تواند گزینه قابل‌بررسی باشد؛ اما اگر مصرف سوخت بهینه و تنظیم دقیق‌تر عملکرد موتور را در اولویت قرار می‌دهید، سیستم انژکتوری مزیت بیشتری دارد.